Həmin gün işdən çıxanda saat gecənin 11-i idi. Ofis boşalmışdı, mən həmişəkindən gec qalmışdım. Yağış səngimişdi, amma külək hələ də güclü idi. Şəhərin işıqları islanmış asfalta əks olunurdu.
Taksi çağırdım. Maşın gəldi, sürücü tanış olmayan biri idi. Sakit, orta yaşlı kişi. Salamlaşdıq, ünvanı dedim, yola düşdük.
Bir azdan telefonumda bildiriş gördüm. Reklam idi. Adını xatırlamıram, amma linkin sonu belə idi:
mostbet.com. Adi reklam, adi şəkil. Baxıb keçəcəkdim, amma maşında səs-küy az idi, sürücü danışmırdı, mən də yuxulu halda idim. “Nə olacaq?” deyə düşündüm.
Brauzeri açdım, girdim. Qeydiyyat 30 saniyə çəkdi. Nömrəmi yazdım, təsdiq kodunu daxil etdim. Sürücü arxa güzgüdən bir baxdı, dedi: “İşdən gəlirsən?” Hə, dedim. Daha heç nə demədi.
Saytda gəzirdim. Oyunlar çox idi, çaşdım. Hansını seçəcəyimi bilmirdim. Balansda 10 manat qoydum – elə, sınaq üçün. Düşünürdüm ki, yol boyu 15-20 dəqiqə var, bir az fırladaram, görüm nədir, nə deyil.
Bir oyun var, “Book of Ra” deyirlər. Qədim Misir mövzusu. Fironlar, papiruslar, qızıl heykəlciklər. Adi slot. Fırladım birinci dəfə – heç nə. İkinci – 20 qəpik. Üçüncü – 50 qəpik. Dördüncüdə ekran sarsıldı, kitab simvolu düşdü, üç dənə.
Yenə də böyük uduş deyildi, amma maraqlı oldu. Beşinci fırlanmada nəsə başladı. Bonus turu. Sehrli səslər, titrəyişlər. Ekranda yazı çıxdı: “10 pulsuz fırlanma”.
Taksi qırmızı işıqda dayandı. Sürücü siqaret yandırdı, şüşəni bir az açdı. Mən telefonuma baxırdım. Pulsuz fırlanmalar başladı – hər birində balans artırdı. 10 manat, 15 manat, 28 manat...
İlk 5 fırlanmadan sonra balans 64 manat idi. Sürücü arxaya baxıb dedi: “Nəyə baxırsan?” Dedi: “Oyunlar”. Gülümsədi.
Altıncı pulsuz fırlanma: ekranda xətt doldu. Üst-üstə simvollar. 132 manat. Gözlərimə inanmadım. Yenidən baxdım – 132. Ürəyim döyünməyə başladı.
Yeddinci fırlanma: bütün simvollar parladı. Ekranda “BÖYÜK UDUŞ” yazısı. Rəqəm sürətlə artdı – 132-dən 205-ə, 205-dən 312-yə. Nəfəsim kəsildi.
Sürücü yenidən arxa güzgüyə baxdı. Gördü ki, üzüm dəyişib. Dedi: “Yaxşı xəbər?” Dedi: “Bilmirəm, yəqin”.
Səkkizinci fırlanma. Daha da artdı. 430 manat. Doqquzuncu – 445. Onuncu – 470.
Səs kəsildi. Bonus turu bitmişdi. Ekranda 470 manat yazılmışdı. Maşın mənim binama yaxınlaşırdı.
Əlim titrəyirdi. “Yoxla” düyməsini basdım, balansa baxdım – 470. Gerçək idi. Sürücü maşını saxladı, dedi: “Burdayıq”. Mən hələ telefona baxırdım. Dedi: “Qazandın?” Dedim: “Bəli”.
Sükut. Yağış yenə başlamışdı. Sürücü güldü, dedi: “Mən 7 ildir taksidə işləyirəm, heç vaqt belə sərnişin görməmişəm”. Dedi: “Yolu 8 manatdı, amma sən maşında 470 qazandın”.
Pulu ona verdim. 10 manat uzatdım. Dedi: “Qalsın, sənin şans günündür”.
Evə çıxdım, ayaqqabımı çıxarmadım da. Oturdum stula, telefonu masaya qoydum, balansa yenidən baxdım. 470 manat. mostbet.com-da 10 manatlıq depozitlə, taksi sərnişini olarkən, yağışlı gecədə.
Həmin gecə yata bilmədim. Düşündüm: “Bu necə oldu?” Heç bir strategiya, heç bir təcrübə, heç bir bacarıq. Sadəcə təsadüf. Bir düymə. 10 dəqiqə.
Səhəri gün pulu kartıma köçürdüm. 440 manat gəldi (vergiləri çıxdı). O həftə anama 100 manat göndərdim, özümə yeni çanta aldım, qalanını saxladım.
Həmin taksidən düşəndə sürücü dedi: “Unutma, şans bəzən ən gözlənilməz yerdən gəlir”. O haqlı idi.
Bu hekayəni danışanda çoxları inanmır. Deyirlər: “Yalan deyirsən”. İnanmayan da bilmir. Amma mən bilirəm: yağışlı gecə, yorğun adam, 10 manat, bir reklam.
İndi oynayıram? Bəli. Amma çox deyil. Və həmişə taksidəki gecəni xatırlayıram. O hissi: maşın dayanır, yağış damcılayır, sənin əlində 470 manatlıq telefon.
Demək istədiyim budur: şans harda olacağını heç vaxt bilmirsən. Ofisdə, evdə, yolda. Amma ən əsası – o anı qaçırma. Mən qaçırmadım.
0 Antworten
62 Aufrufe